Στην αρχαιότητα, ο Πυθαγόρας -κατ' άλλους ο Πλάτωνας- είχε βάλει την επιγραφή "Μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω" στην είσοδο της σχολής του.
Σήμερα, στην χώρα που καμαρώνει για την κληρονομιά της αρχαιότητας όπως εκείνη του Θαλή, του Ευκλείδη ή του Αρχιμήδη, η Γεωμετρία βρίσκεται υπό διωγμό στην εκπαίδευση -όχι μόνο στην Μέση αλλά και στην Ανωτάτη- προς όφελος μιας αριθμητικής αντίληψης του κόσμου.
Οι μέλλοντες τεχνικοί διαφόρων ειδικοτήτων, μην έχοντας το σχετικό γνωστικό υπόβαθρο από το Λύκειο που κάποτε ήταν αυτονόητο θεμέλιο της περαιτέρω εκπαίδευσής τους, παραμένουν γεωμετρικά αμαθείς, με την ψευδαίσθηση ότι οι υπολογιστικές μηχανές μπορούν να υποκαταστήσουν τα οφέλη της γεωμετρικής καλλιέργειας και δεξιότητας στην επαγγελματική πρακτική -σαν να λέμε ότι δεν χρειάζεται το περπάτημα αφού έχουμε τα αυτοκίνητα.
Η πνευματική νωθρότητα και η επαγγελματική ανεπάρκεια που προκύπτουν από αυτή την εκπαιδευτική αντίληψη γίνονται όλο και πιο εμφανείς, κάνοντας επιτακτική την ανάγκη τερματισμού και αντιστροφής της απο-γεωμετρικοποίησης της παιδείας.
Με ποιο τρόπο όμως;
[προσθέστε την άποψή σας με κλικ στο 'ανακοίνωση σχολίου' πιο κάτω]
7 σχόλια:
Αλήθεια, πόσοι ενδιαφέρονται για αυτό το θέμα;
Nomizw oti oi Arxitektones stin Kriti den didaskontai gewmetria, h' mipws kanw lathos? GA
Για τον (ή την) z:
Σε λάθος blog βρέθηκες φίλε (ή φίλη)
Βασίλη Σ.:
Το ερώτημά μου βασίζεται στο ότι επί τόσες μέρες δεν έχουν υπάρξει ουσιαστικά σχόλια σε τούτο το βήμα.
Άραγε αυτό οφείλεται σε αδιαφορία ή στο μειωμένο βεληνεκές του blog?
[με άλλα λόγια, το ερώτημα παραμένει ζητώντας έμπρακτες απαντήσεις, στις οποίες περιλαμβάνεται και η σιωπή...]
Απάντηση προς τον z:
Προφανώς αυτό το blog δεν έχει ακόμα επισκεψιμότητα γιατί είναι καινούργιο. Είμαι όμως σε θέση να γνωρίζω πως το θέμα που θίγεται αλλά και πολλά άλλα παρόμοια απασχολούν κάποιους ανθρώπους που σκέφτονται ή τέλος πάντων προσπαθούν να σκέφτονται. Ας αφήσουμε λοιπόν τα σχόλια αυτού του τύπου που ακόμη και ως ρητορικές αναζητήσεις λειτουργούν απαξιωτικά και ας υποστηρίξουμε την προσπάθεια αυτού του blog αλλά και όλων των παρομοίων, για την αναζήτηση της αλήθειας. Η σιωπή συμφωνώ πως περιλαμβάνεται στις απαντήσεις αρκεί να γνωρίζουμε πως είναι συνειδητή και όχι τυχαία (όπως μάλλον συμβαίνει σε αυτό το blog μέχρι στιγμής).
Στο θέμα τώρα του άρθρου:
Κατά την άποψή μου η μόνη ελπίδα σωτηρίας έρχεται μέσα από τον ίδιο το σύστημα, ή μάλλον μέσα από την ίδια την αποτυχία του συστήματος. Όσο και να προσπαθούν οι έχοντες την εξουσία να απο-γεωμετρήσουν τους ανθρώπους με τελικό σκοπό να τους κάνουν γρανάζια μιας μηχανής που δεν θα σκέφτονται αλλά θα εκτελούν προς το συμφέρον του συστήματος, τόσο θα υπάρχουν και κάποιοι που δεν θα μπορούν να αντέξουν αυτόν τον ρόλο και θα αρνούνται να συνεργαστούν. Και ως γνωστόν, όταν ένα γραναζάκι δεν λειτουργεί σωστά, η μηχανή έχει πρόβλημα. Όταν τα γρανάζια γίνουν περισσότερα η μηχανή θα καταρρεύσει και θα πάψει να λειτουργεί. Όσο δηλαδή κάποιοι ισχυροί στήνουν μια νέα τάξη πραγμάτων με ανθρώπους άβουλους και "αγεωμέτρητους" τόσο θα αυξάνεται ο κίνδυνος κατάρρευσης του συστήματος αυτού και επί της ουσίας θα σκάβουν τον ίδιο τους το λάκο. Δεν γράφω τα παραπάνω με την αισιοδοξία της άγνοιας αλλά με τη βεβαιότητα πως, όπως ως τώρα γίνεται σε όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, έτσι και στο μέλλον: Όταν διαπράτετται Ύβρις επέρχεται νομοτελειακά η Νέμεσις. Πιο ειδικά λοιπόν για το θέμα του μηνύματος έχω την άποψη πως επειδή διαφέρει ο Αρχιτέκτονας από τον σχεδιαστή όσο καλός και να είναι ο δεύτερος, το σύστημα πάντα θα έχει ανάγκη από τον πρώτο, με γνώσεις ορθής γεωμετρίας, αλλιώς θα καταρρεύσει. Δυστυχώς πιστεύω πως πρέπει πρώτα να γίνει αυτή η κατάρρευση και μετά θα σταματήσει από μόνη της η απο-γεωμετρικοποίηση της παιδείας.
Θα ήθελα να παραθέσω κάποια συμπεράσματα που προέρχονται από την μικρή διδακτική μου εμπειρία του μαθήματος του Προοπτικού Σχεδίου, τα οποία θεωρώ ότι αφορούν και το γενικότερο προβληματισμό αυτού του blog για την ενδυνάμωση του ρόλου της γεωμετρίας στην εκπαίδευση του αρχιτέκτονα και του υπόλοιπου τεχνικού κόσμου.
ΤΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΛΟΙΠΟΝ ΕΧΕΙ Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ;
Η αδιαφορία που αντιμετωπίζουμε από τους φοιτητές κάνει δυσοίωνη την απάντηση. Ο φοιτητής πρέπει πλέον να πεισθεί για τη χρησιμότητα της εκμάθησης του προοπτικού σχεδίου. Πώς; Θα πρότεινα δύο τρόπους, αλληλένδετους μεταξύ τους:
1) Με τη θεωρητική κατάρτιση:
Mέσα από την επεξήγηση της βιολογικής λειτουργίας του ματιού, αλλά και τη μελέτη παραδειγμάτων από την ιστορία της τέχνης και της αρχιτεκτονικής. (Ζητήματα που, μεταξύ άλλων, πρέπει να εξεταστούν: Πότε και γιατί εμφανίστηκε η προοπτική θεώρηση; Ποιες οι πολιτικοκοινωνικές και φιλοσοφικές της προεκτάσεις; Ποια η σχέση της με την παραστατική γεωμετρία, τις ορθές προβολές και το αξονομετρικό σχέδιο; Πότε χρησιμοποιείται η κάθε μέθοδος; Ποια ήταν η μοίρα της προοπτικής θεώρησης στον 20ο αιώνα; κλπ.)
Με τον τρόπο αυτό ο σπουδαστής θα μπορέσει να αναπτύξει κριτική ματιά απέναντι στις διάφορες μεθόδους αναπαράστασης και να τις χρησιμοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στη διαδικασία της σύνθεσης, της έκφρασης των ιδεών του.
Επιπλέον, με τον τρόπο αυτό θα συνειδητοποιήσει ότι τα προγράμματα σχεδίασης στον υπολογιστή στηρίζονται πάνω στις τεχνικές αυτές και αποτελούν συνέχεια και εξέλιξή τους. Έτσι, γίνεται εύλογο ότι η σωστή εκμάθηση των προγραμμάτων CAD προϋποθέτει την καλή γνώση της γεωμετρίας και των 'παραδοσιακών' τεχνικών αναπαράστασης. Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος για να μη χειραγωγηθεί ο φοιτητής από το μέσο σχεδίασης και να μπορέσει να δημιουργήσει.
2) Με την ένταξη του προοπτικού σχεδίου στη διαδικασία σχεδιασμού:
Εδώ γίνεται σαφές στο φοιτητή ότι πρόκειται για μία ακόμα τεχνική έκφρασης της εικόνας που έχει ο δημιουργός στο μυαλό του σχεδιάζοντας ένα αντικείμενο ή ένα χώρο. Μέσα στο πλαίσιο των βασικών σπουδών ο φοιτητής πρέπει να έρθει σε επαφή με τις σημαντικότερες αρχές του προοπτικού σχεδίου, έτσι ώστε να μπορέσει να ανατρέξει και να εμβαθύνει σε αυτές σε δεδομένη στιγμή. Η εκμάθηση του προοπτικού σχεδίου θα μπορούσε να συνδυαστεί με το αντίστοιχο συνθετικό μάθημα του εξαμήνου, ή με κάποιο δημοσιευμένο θέμα που θα επιλέξει ο φοιτητής. (ET)
Δημοσίευση σχολίου